Polska rakieta sięgnęła kosmosu. BURSZTYN 2K osiągnął 101 kilometrów
Kosmos może wydawać się czymś odległym, ale polscy inżynierowie mają już na swoim koncie konstrukcję, która przekroczyła umowną granicę przestrzeni kosmicznej.
Mowa o rakiecie suborbitalnej ILR-33 BURSZTYN 2K, opracowanej w Łukasiewicz – Instytucie Lotnictwa.
3 lipca 2024 roku, podczas startu z norweskiego ośrodka Andøya Space, rakieta osiągnęła wysokość 101 kilometrów. Był to historyczny moment dla polskiego sektora rakietowego.
101 kilometrów — gdzie zaczyna się kosmos?
Nie istnieje fizyczna granica, na której kończy się atmosfera, a zaczyna kosmos.
W astronautyce często stosuje się jednak umowną granicę znajdującą się na wysokości 100 kilometrów nad powierzchnią Ziemi.
BURSZTYN 2K przekroczył tę wysokość, osiągając 101 kilometrów.
Rakieta wystartowała z Andøya Space Sub-Orbital w Norwegii 3 lipca 2024 roku o godzinie 13:09. Według Polskiej Agencji Kosmicznej osiągnęła prędkość blisko 1,4 km/s.
Co jest niezwykłego w jej napędzie?
BURSZTYN 2K wykorzystuje hybrydowy silnik rakietowy.
Jako utleniacz zastosowano w nim nadtlenek wodoru o stężeniu 98%+, natomiast paliwem jest polietylen. Według danych technicznych główny silnik osiąga maksymalny ciąg 4000 N i może pracować przez około 40 sekund.
To właśnie nadtlenek wodoru jest jednym z najbardziej interesujących elementów całej konstrukcji.
Polska Agencja Kosmiczna oraz Łukasiewicz – Instytut Lotnictwa określają wysoko stężony nadtlenek wodoru jako jeden z bardziej ekologicznych materiałów pędnych wykorzystywanych w technologiach rakietowych.
Ale czy rakieta jest ekologiczna?
Tutaj warto zachować precyzję.
Nie oznacza to, że BURSZTYN 2K jest rakietą bezemisyjną albo że jej lot nie powoduje żadnego wpływu na środowisko.
Chodzi o właściwości zastosowanego materiału pędnego i możliwość wykorzystania technologii, która może być korzystniejsza środowiskowo niż niektóre tradycyjne rozwiązania.
Nadtlenek wodoru jest znany również z codziennego życia. W znacznie niższym stężeniu występuje między innymi jako popularna woda utleniona, która zawiera około 3% H₂O₂. W BURSZTYN 2K stosowane jest jednak stężenie przekraczające 98%, a więc zupełnie inna substancja pod względem właściwości i zastosowania.
Dlaczego to ważne dla Polski?
Budowa rakiety zdolnej do lotu na wysokość ponad 100 kilometrów wymaga ogromnej wiedzy.
To nie tylko silnik.
Potrzebne są również systemy sterowania, awionika, konstrukcja odporna na trudne warunki lotu, systemy naziemne, telemetria oraz dokładne przygotowanie całej misji.
W przypadku BURSZTYN 2K wszystkie prace projektowe związane z budową rakiety zostały wykonane w Łukasiewicz – Instytucie Lotnictwa.
Rakieta została zaprojektowana jako platforma suborbitalna, która może służyć między innymi do prowadzenia eksperymentów naukowych, testowania technologii oraz badań w warunkach mikrograwitacji.
To nie był przypadkowy lot
Osiągnięcie 101 kilometrów było efektem wcześniejszych testów i kolejnych udoskonaleń konstrukcji.
Po wcześniejszych lotach testowych polscy inżynierowie stopniowo poprawiali rakietę, aż udało się przeprowadzić zakończoną sukcesem misję z Norwegii.
Co ciekawe, po zakończeniu lotu głowica wraz z przedziałem ładunku użytecznego zgodnie z planem wpadła do Morza Norweskiego około 135 kilometrów od miejsca startu i została odzyskana.
Polska technologia sięga wysoko
BURSZTYN 2K nie jest świeżym wydarzeniem z 2026 roku — historyczny lot odbył się 3 lipca 2024 roku.
Warto jednak o nim przypominać, bo takie osiągnięcia pokazują, że polskie zespoły badawcze potrafią tworzyć zaawansowane technologie kosmiczne.
A historia tej rakiety jest szczególnie ciekawa również dlatego, że łączy inżynierię rakietową, badania naukowe i poszukiwanie bardziej zrównoważonych rozwiązań w technologii kosmicznej.
101 kilometrów nad Ziemią. Polski projekt. Polscy inżynierowie. I technologia, która może znaleźć zastosowanie także w przyszłych misjach kosmicznych. 🚀🇵🇱